Om 17u54 werd telefonisch bevestigd dat Rudy overleden was, wat ons allemaal diep heeft geraakt. Het is bijna onwerkelijk dat iemand met wie wij jaren zo goed samenwerkten, in goede en minder goede tijden, er plots niet meer is.
Rudy sloot zich ongeveer 17 jaar geleden aan bij de Yellow Armada toen zijn kinderen Aaron en Luna besloten om te lopen bij ons team. Als betrokken lieve papa liep hij af en toe mee, maar toen de kinderen stopten, bleef hij in ons team, waar hij zich meermaals als entertainer manifesteerde.
Voor velen was hij een voorbeeld, niet vanwege zijn snelheid, maar door zijn inzet en doorzettingsvermogen na een zware werkdag op het pottenbakkerijbedrijf.
Rudy was niet enkel actief op trainingen, maar ook meer dan 15 jaar een waardevol lid van ons bestuur. Hij liet daarin vaak zijn uitgesproken mening horen en stond manifest achter zijn stellingnames. Maar achter die gedrevenheid zat eveneens een man die zich volledig inzette voor de gemeenschap van lopers.
Tijdens de jaarlijkse koekenverkoop was hij vaak te vinden met tassen vol koekendozen, trots op zijn doel om minstens 100 dozen te verkopen. Velen in Berlare zullen hem zo herinneren als de man die in weer en wind als een onwrikbaar iemand zijn doel wenste te bereiken.
Hij nam het leiderschap op zich in het feestcomité, en zijn inzet was onnavolgbaar. Rudy bleef trouw aan zichzelf tot het laatste moment.
Zijn plotseling heengaan is een enorme klap voor zijn familie, voor ons bestuur, en voor alle atleten die hem als een persoon uit 1 stuk kenden. Werkers zoals Rudy, die zich belangeloos inzetten voor de gemeenschap, vinden we niet snel meer.
Een oprechte dank u wel (post mortem) voor alles wat je hebt gedaan, Rudy. Je zal voor altijd in onze herinnering blijven. Rust nu in vrede, beste Rudy.